Masz psa i twierdzisz, że wiesz wszystko?

drogi sposób na zapewnienie psu opieki. Na pewno warto powierzyć naszego pupila komuś znajomemu. Oczywiście, jest to o wiele prostsze w sytuacji, gdy pies przebywa na zewnątrz domu. Wtedy naszym pupilem może się na przykład zająć

Masz psa i twierdzisz, że wiesz wszystko?

Jak zapewnić opiekę psu?

Jak zapewnić psu opiekę podczas naszej nieobecności? Ciekawym rozwiązaniem jest na pewno skorzystanie z usług hotelu dla zwierząt. Jest to jednak bardzo drogi sposób na zapewnienie psu opieki. Na pewno warto powierzyć naszego pupila komuś znajomemu. Oczywiście, jest to o wiele prostsze w sytuacji, gdy pies przebywa na zewnątrz domu. Wtedy naszym pupilem może się na przykład zająć sąsiad podczas naszej nieobecności. Jednak opieka nad zwierzęciem przebywającym w mieszkaniu również jest możliwa. Częsta nieobecność właściciela nie wpływa jednak dobrze na zwierzę, dlatego też jeśli wiemy, że przebywamy w domu raczej sporadycznie i krótko, warto zastanowić się, czy na pewno posiadanie psa jest dobrym pomysłem.


O rodowodzie

Rodowód ? wykaz przodków danego zwierzęcia zestawiony w kolejności następujących po sobie pokoleń, obejmujący szczegółowe dane każdego z ujętych osobników, takie jak: daty i miejsca urodzenia, numery hodowlane, imiona, nazwy i ewentualnie numery hodowców (hodowli), także dane dotyczące cech użytkowych.

Rodowód jest podstawą określenia przypuszczalnej wartości osobnika według oceny jego przodków, a także układania planów kojarzeń i oceny stopnia pokrewieństwa poszczególnych osobników.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Rodow%C3%B3d_(kynologia)


Jakie są objawy wścieklizny

Wirus wścieklizny atakuje komórki układu nerwowego, ze szczególnym tropizmem do komórek istoty szarej mózgu.

Przebieg choroby u wszystkich gatunków zwierząt jest w zasadzie podobny. Możemy wyróżnić dwie postacie wścieklizny:

postać gwałtowną,
postać cichą ? porażenną.
U ludzi w początkowym, inkubacyjnym okresie (około 2-miesięcznym od chwili zakażenia) występują objawy ogólne. Dominują tu uczucia mrowienia wokół miejsca pokąsania, a także gorączka, ból potylicy, zmęczenie oraz rzadziej halucynacje i torsje. Zwierzęta często w tym okresie zmieniają swoje zwyczaje, głównie tryb życia z dziennego na nocny i odwrotnie, a także przestają być wrażliwe na bodźce bólowe. Po kilku dniach u ludzi i zwierząt występuje nadmierne pobudzenie lub, skrajnie, porażenie (tzw. cicha wścieklizna). U chorego stwierdzić można mimowolne skurcze mięśni (konwulsje), ślinotok, światłowstręt oraz wodowstręt. Śmierć następuje w około tydzień od wystąpienia objawów.

W przypadku diagnozowania człowieka wystawionego na ryzyko zakażenia w krótkim odstępie czasu większe znaczenie od potwierdzenia choroby ma ocena prawdopodobieństwa jej wystąpienia. W tym celu stosuje się głównie wywiad epidemiologiczny. Jednocześnie rozpoczyna się, jeżeli zwierzę zostało złapane, trwającą 15 dni przyżyciową obserwację weterynaryjną (zwierzęta domowe) lub pośmiertne badanie mózgu zwierzęcia (zwierzęta dzikie i agresywne zwierzęta domowe). Przyżyciowa diagnostyka człowieka jest możliwa (z wykorzystaniem m.in. metody PCR), lecz dość często pojawiają się w badaniu wyniki fałszywie ujemne.

Wirus w ślinie zwierząt jest jednym z objawów ostatniego stadium wścieklizny. W przypadku psów żaden spośród tych, u których pojawił się wirus w ślinie, nie będzie żył dłużej niż 10?12 dni. Dlatego jeżeli pies przeżyje obserwację, można wnioskować, że w momencie pogryzienia wirus nie znajdował się w ślinie, więc pies nie mógł zakazić człowieka.

Pośmiertne rozpoznanie przeprowadza się, używając testów serologicznych i próby biologicznej.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%9Bcieklizna